Samenvatting

In het Zembla-artikel ‘PTSS is een sluipmoordenaar’ (11 februari 2024) staat het verhaal van Michael Snijder centraal. Michael ging in 2006 bij de brandweer van de Veiligheidsregio Amsterdam-Amstelland om voornamelijk branden te blussen. In de praktijk rukte hij uit naar reanimaties, branden en geweldsincidenten. In 2019 viel hij uit met posttraumatische stressstoornis (PTSS).

De honderden reanimaties die hij meemaakte, waarvan zo’n 80% eindigde in overlijden, ook bij kinderen, bleven door zijn hoofd spoken. Michael vermijdt nu plekken in Amsterdam, sluit de jaloezieën en slaapt nauwelijks. PTSS, zegt hij, “is een sluipmoordenaar.”

Bij zijn werkgever kreeg Michael te weinig steun. Hij moest zelf zijn weg vinden naar therapie en werd gekort op zijn salaris. Hij nam Vincent Dolderman in de arm. Vincent stelde de Veiligheidsregio Amsterdam-Amstelland aansprakelijk voor het schenden van de zorgplicht.

Waarom is dit verhaal belangrijk voor Dolderman en onze cliënten?

Voor brandweerlieden die thuiszitten met dezelfde klachten is dit een sleutelzaak. Wint Michael? Dan ontstaat een situatie dat veiligheidsregio’s dwingt PTSS te erkennen en zorg op orde te brengen. Cliënten met een lopend dossier krijgen daarmee een argument in handen dat individueel pleitwerk vandaag niet kan opbrengen.

Waarom is Dolderman gevraagd voor toelichting?

DLSA voert namens brandweerman Michael Snijder een procedure tegen de Veiligheidsregio Amsterdam-Amstelland wegens schending van de zorgplicht. Vincent Dolderman bouwde de zaak op rond zorgvuldig onderbouwde causaliteit tussen jarenlange blootstelling aan trauma en de PTSS-diagnose. Dit is een juridische lijn die voor erkenning bij de brandweer nog ontbreekt. Zembla zocht juist die concrete dossierkennis.