Letselschade door een dier

Wie is aansprakelijk?

Artikel 6:179 van het Burgerlijk Wetboek legt de aansprakelijkheid bij de bezitter van het dier. Dat is meestal de baas. Wat dit artikel bijzonder maakt, is dat de bezitter zich niet kan verweren met "dat had ik niet kunnen voorzien". Juist het onberekenbare gedrag van een dier is waarvoor hij aansprakelijk is.

Let op één ding: je moet wel aantonen dat het dier uit zichzelf handelde. Beet de hond spontaan, of schrok het paard, dan is dat het geval. Werd de hond op iemand afgestuurd, dan handelde niet het dier maar de baas, en dan loopt de claim via een ander wetsartikel. Ook dan heb je een claim; hij ziet er alleen anders uit.

En wie je moet aanspreken is niet altijd wie je verwacht. Werd de hond op dat moment uitgelaten door een familielid, dan blijft de bezitter aansprakelijk: de aansprakelijkheid verhuist niet mee met wie de lijn vasthoudt.

De vraag die het bedrag bepaalt: was het een bedrijf?

Wordt een dier gebruikt in de uitoefening van een bedrijf, dan is niet de bezitter aansprakelijk maar het bedrijf. Dat staat in artikel 6:181 BW, en het is voor jou vaak goed nieuws.

Waarom dat uitmaakt. Een particuliere hondenbezitter heeft doorgaans een aansprakelijkheidsverzekering waar honden en katten onder vallen. Een manege, een veehouderij of een dierenkliniek heeft een bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering met een veel ruimere dekking. Bij zwaar letsel is dat het verschil tussen een claim en een uitbetaalde claim.

Dit is de vraag die wij altijd stellen: waar gebeurde het, en had iemand het dier op dat moment in gebruik voor zijn werk? Bij een paard is die vraag extra belangrijk, want paarden zijn niet altijd standaard meeverzekerd onder een particuliere aansprakelijkheidsverzekering.

Welke schade wordt vergoed?

Je claim heeft twee delen. Materiële schade zijn de kosten die je kunt optellen. Smartengeld is de vergoeding voor de pijn, het ongemak en de gevolgen voor je leven.

• Medische kosten: huisarts, ziekenhuis, fysiotherapie
• Verlies van inkomen als je niet of minder kunt werken, ook als je zzp'er bent
• Reiskosten naar behandelingen
• Kosten voor huishoudelijke hulp
• Verlies van zelfwerkzaamheid: klussen in en om het huis die je nu niet meer kunt doen
• Psychologische hulp, bijvoorbeeld bij angst voor honden na een beet
• Toekomstige schade als het letsel blijvend is, waaronder verlies van carrièremogelijkheden

De post die mensen zelf het vaakst vergeten is de toekomstige schade: littekencorrecties over een paar jaar, of verlies van verdiencapaciteit.

Lees meer over wat je kunt claimen.

Hoeveel smartengeld krijg je?

Sinds 1 januari 2026 kijken rechters naar de Rotterdamse schaal, een ordening van smartengeldbedragen die op verzoek van de Raad voor de Rechtspraak is gemaakt. Bij een dierenbeet hangt alles af van één vraag: blijft er iets achter?

Bij zwaarder letsel gelden andere reeksen. Een botbreuk door een paardentrap volgt de bandbreedtes voor die breuk; bij blijvende beperkingen loopt het bedrag verder op. En bij een kind met gezichtsletsel geldt bovendien dat de definitieve behandeling pas na de groei kan plaatsvinden, waardoor de toekomstige schade een grote post wordt.

Dit zijn indicaties, geen garanties. De schaal is een aanbeveling: geen rechter is eraan gebonden, en de uitkomst hangt af van de ernst, de duur van de klachten en de invloed op je leven. Bekijk ook onze pagina over smartengeld bij littekens.

Waar de verzekeraar op gaat zitten: eigen schuld

Dit is het onderdeel dat je vooraf moet weten, omdat het in de eerste brief van de verzekeraar staat.

De aansprakelijkheid staat vaak snel vast. Daarna komt de vraag of jij een deel van de schade zelf moet dragen. Dat heet eigen schuld, en bij dieren is dat het standaardverweer: je aaide de hond, je liep achter het paard langs, je stapte het weiland in.

Hoe zwaar dat weegt, hangt sterk af van je situatie:

• Werd je als voorbijganger gebeten, dan speelt eigen schuld vrijwel nooit. Je deed niets behalve daar zijn. Dit is de sterkste positie die er is.
• Viel je van een paard tijdens een les of een buitenrit, dan speelt eigen schuld vrijwel altijd. Je bent vrijwillig op een dier gaan zitten waarvan de onberekenbaarheid bekend is. De Hoge Raad heeft bepaald dat dan een deel van de schade voor jouw rekening kan blijven, ook zonder dat jou iets te verwijten valt.
• Bij rijlessen kijkt de rechter naar de afspraken met de manege, je leeftijd en ervaring, wat de instructeur deed en wat er over dit dier bekend was. In de praktijk komt een deling van de schade dan regelmatig voor.
• Benaderde je het dier zelf, dan hangt het ervan af wat je wist of kon zien: stond er een waarschuwingsbord, was het hek dicht, blafte de hond al.

Waarom we dit hier zeggen in plaats van later. Een verzekeraar die eigen schuld voorstelt van vijftig procent doet dat niet omdat je zaak zwak is; dat is bij dierenzaken een normaal openingsbod. Wat daarna gebeurt, is onderhandelen over de weging, en dat is werk dat je niet zelf hoeft te doen.

Als het loslopend vee betreft

Rijd je tegen een koe, een schaap of een paard dat op de weg staat, dan is de bezitter aansprakelijk, en bij een veehouder is dat het bedrijf. Zat je op de fiets of liep je, en week er een auto uit voor het dier waardoor jij werd geraakt, dan zijn er twee partijen aansprakelijk met verschillende regels. Bij deze zaken kijkt de verzekeraar bovendien naar je snelheid, je zicht en of het dier redelijkerwijs te zien was. Laat dit soort zaken beoordelen voordat je zelf iets afspreekt.

Hoe verzamel je bewijs?

1. Laat het letsel vastleggen door een arts, ook als het meevalt. Bij een beet is dat ook medisch verstandig vanwege het infectierisico.
2. Maak foto's van de wond, en later opnieuw van het litteken. Bij een litteken is het verloop het bewijs.
3. Noteer de naam en het adres van de bezitter van het dier, en van eventuele getuigen.
4. Zoek uit of het dier bedrijfsmatig werd gebruikt: was er een manege, een pension, een uitlaatservice of een bedrijf bij betrokken?
5. Bewaar rekeningen van behandelingen en van alles wat je hierdoor hebt moeten betalen.

Lees meer over bewijs verzamelen

Hoeveel tijd heb je?

De verjaringstermijn is vijf jaar, gerekend vanaf het moment dat je wist welke schade je had én wie daarvoor aansprakelijk is. Dat is meestal ruim.

Wacht toch niet te lang, en niet vanwege die termijn. Bewijs verdwijnt snel: een wond geneest, getuigen weten het niet meer precies, en de vraag wie het dier op dat moment in gebruik had is na een jaar veel moeilijker te beantwoorden dan na een week. Lees meer over verjaringstermijnen.

Hoe een advocaat je helpt bij letselschade

We beginnen met de vraag wie de aansprakelijke partij is, want daar zit bij dierenzaken het meeste te winnen. Daarna stellen we die partij aansprakelijk, brengen we je schade in kaart met medische en financiële stukken, en onderhandelen we over de vergoeding en over het eigen-schuldverweer. Wij bewaken de termijnen en jij beslist.

Bekijk ook de specifieke situaties: een hondenbeet of een paardentrap.

Wat kost een advocaat?

Staat de aansprakelijkheid vast, dan horen de kosten van juridische hulp bij je schade. Wij verhalen die kosten op de aansprakelijke partij, in de praktijk meestal een verzekeraar. Dat staat in artikel 6:96 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek. Vergoedt die partij alle kosten, dan kost een letselschadeadvocaat je niets. Je krijgt dan geen rekening van ons en houdt je vergoeding volledig.

De wet spreekt van redelijke kosten. Daarom wordt getoetst of je een advocaat nodig had, en of de rekening klopt. Daarover discussieert een verzekeraar soms, en dat gesprek voeren wij. Is de aansprakelijkheid nog niet erkend, dan spreken we vooraf af wat bij jouw situatie past. En heb je een rechtsbijstandverzekering, dan regelen wij het contact daarmee.